Countries & Nationalities

অভিনন্দন প্ৰথা — প্ৰণাম আৰু হাত জোৰGreeting Customs — Bowing and Folding Hands

কোৰিয়াত প্ৰণাম (인사, ইনচা) মূল অভিনন্দন প্ৰথা। প্ৰণামৰ গভীৰতা সন্মানৰ মাত্ৰা প্ৰতিফলিত কৰে: সমনীয়াৰ বাবে ১৫°, বয়োজ্যেষ্ঠৰ বাবে ৩০°, গভীৰ ক্ষমা বা কৃতজ্ঞতাৰ বাবে ৪৫°। অসম (আৰু ব্যাপক ভাৰত)ত পাৰম্পৰিক অভিনন্দন হয় 'নমস্তে' বা 'নমস্কাৰ' (নমস্কাৰ), দুই হাত একত্ৰিত কৰি সামান্য মূৰ নমাই — বিশেষকৈ বয়োজ্যেষ্ঠৰ প্ৰতি। মূল মিল: উভয় সংস্কৃতিয়ে কেৱল শব্দৰ সলনি শাৰীৰিক ভঙ্গিমাৰে সন্মান প্ৰকাশ কৰে। বয়স-শ্ৰেণীবিভাজন উভয়ৰ কেন্দ্ৰীয় — কোৰিয়াত বয়সত ডাঙৰ যিকোনো মানুহৰ সৈতে সদায় আনুষ্ঠানিক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।

In Korea, bowing (인사, insa) is the fundamental greeting. The depth of the bow reflects the degree of respect: a 15° bow for peers, 30° for seniors, and a full 45° bow for deep apology or gratitude. Koreans also say 안녕하세요 (annyeonghaseyo) while bowing. In Assam (and broader India), the traditional greeting is 'Namaste' or 'Nomoskar' (নমস্কাৰ), performed by pressing both palms together and bowing slightly — particularly toward elders. Among youth a handshake is common. Key similarity: both cultures express respect through physical posture rather than just words. Age hierarchy is central to both — in Korea you must always speak in a more formal register to anyone older, just as Assamese youth address elders with respectful suffixes (দেউতা, মা, দা, বাই).